ISTORIJA

Subotica se prvi put pominje u pisanim dokumentima pod imenom Zabatka 1391. godine. Od tada je promenila više od 200 imena od kojih su najkarakterističnija bila: Szent-Maria, Maria Theresiopolis, Marija Theresienstadt, Szabadka i Subotica. Ona postaje značajnije naselje tek posle tatarskih pohoda  početkom XIII veka, kada se preživelo stanovništvo okupilo na strateški odabranom mestu, platou izdignutom i okruženom vodom, na kojem se danas uzdiže Franjevačka crkva. To je bilo idealno mesto za ljude iz ravnice, sa kog su mogli da se brane od osvajača.

Dugo vremena je Subotica bila na granici dve moćne imperije, Mađarske i Turske. Ona je počela da se razvija tek nakon što je izgubila svoj vojni značaj. Subotica je 1779. godine dobila status slobodnog kraljevskog grada, koji joj je doneo veću autonomiju i privilegije i tada počinje da privlači preduzetnike: seljake, zanatlije i trgovce  iz okruženja i srednje Evrope.

U drugoj polovini XIX veka, nakon što je železnica stigla u grad (1869. godine), trgovina poljoprivrednim i stočarskim proizvodima je naglo počela da se razvija. Industrijalizacija počinje krajem XIX veka, kada Subotica postaje moderan srednjeevropski grad.  Nakon Prvog svetskog rata, Vojvodina se prisajedinjuje Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca (Trijanonskim sporazumom iz 1920. godine), a 1929. godine Subotica postaje deo nove države Kraljevine Jugoslavije.

Od tada Subotica nije menjala ime, ali nazive države jeste – čak pet puta. Tokom Drugog svetskog rata Subotica proživljava strašne dane, kao i ostatak Evrope. Slede rekonstrukcija zemlje i privredni rast koji je trajao sve do turbulentnih 90-tih prošlog veka.

---