Novi Sad je, kao svakom svoj grad, najlepši na svetu. Na mapi Gerharda Merkatora iz 16. veka na njegovom mestu je naselje Bistriz. Hans Andersen u svom dnevniku sa putovanja Dunavom spominje Novi Sad kao “vodeni grad”.

Nikao je na plodnoj zemlji uz mostobran preko od tvrđave pre tri stotina i nešto godina. Austrougarska carica Marija Terezija dodelila mu je status slobodnog kraljevskog grada 1. februara 1748. godine.

Tada je nazvan današnjim imenom.

U to vreme nijedan Fruškogorac nije mogao da se oženi ako nije zasadio novi sad (novo grožđe).

Grad u (užem smislu) zauzima 130 km2 i ima 235 hiljada stanovnika. Prva skela između Novog Sada i Petrovaradina postavljena je 1213, a poslednja 1999. godine.

Novi Sad je osetljiv na mostove. Od dvadesetih godina 17. do dvadesetih godina 20. veka na Dunavu kod Novog Sada su postavljena 134 pontonska mosta. Istorija onih drugih mostova je posebna priča.

Toliko posebna da je Novi Sad jedno vreme nazivan gradom gde “reka teče iznad mostova”.